22 FSM 2009 za nami - nasze wspomnienia i ....

[kropka.]

Pokój i Dobro!
Po długim powrocie do domu i odespaniu kilku ostatnich nieprzespanych nocy pojawiła się pustka. Ale ją teraz wypełnia Jezus. Dziękuję Wam wszystkim za ten FSM. Już czekam na kolejny i tęsknię za Kalwarią i za Wami. Był to wspaniały czas. Czas wsłuchiwania się w głos Boga. Panie, co chcesz, abym czyniła? Odnalezienie odpowiedzi na kilka pytań. Szczególnie w chwilach sam na sam z Nim, czyli podczas adoracji.
Wiele mi dało również nabożeństwo Krzyża San Damiano oraz to ostatnie, na którym mogliśmy podjąć w pełni świadomą i wolną decyzję, czy wybrać Życie czy Śmierć.
Piękna była każda Eucharystia, a szczególnie święcenia o. Łukasza.
Szczególnie jedna praca w grupach dużo mi dała. Ta gdy mówiliśmy o wspólnocie. Wspaniały czas.
Fioretti jak zawsze dało czadu. Niestety nie mogłam oddać krwi, choć bardzo mi na tym zależało. Dziękuję za możliwość podjęcia kolejny raz Duchowej Adopcji.
Pozdrawiam i do zobaczenia za rok! ;D

[Estera]

PAX! Ja chciałam podziękować jeszcze za spowiedż. Widzę, że tak jak mi wielu osobom taka forma spowiedzi daje więcej niż taka "zwykła" w konfesjonale. Wielkie dzięki za możliwość wrzucania i o madlania naszych wlasnych intencji w czasie Eucharystii.Aha i to co mi się najbardziej na FSM-ie podoba to to, ż nic nie jest obowiązkowe. I to co już kilka osób zauważyło, że Eucharystia na FSM-ie mimo iż trwa 2 godziny to wcale tego nie czuć. Mam taką propozycję, może tak jak w tym roku św. Maksymiliana za rok przedstawić innego świętego związanego z franciszkanami. Bo dziń św. Maksymiliana bardzo mi się podobał. Aha ja mam takie marzenie, żeby kiedyś na FSM-ie zagrał zespół Michael. Pozdrawiam Tatusiu.

[Bartek Wojarski]

Ja byłem na FSM 1 raz i bardzo mi się podobało, planuje jechać za rok. Tylko jedna rzecz mnie trochę irytuje a mianowicie śpiewanie pieśni ( nie piosenek pieśni) czy modlitw na jakieś kosmiczne melodie... typu "Ojcze nasz" na melodie kolędy albo "Baranku Boży" na nie wiem jaką melodie...
_________________
Jestem Katolikiem,Polakiem i Konserwatystą i jestem z siebie dumny - Bartek Wojarski

[mariowalcz25]

[margerita_33]

Kochany Tatusiu ,
to 22 spotkanie było dla mnie niesamowite. Każda Eucharystia, a szczególnie ta ze święceniami kapłańskimi jak również każde nabożeństwo pozostawiło we mnie jakiś ślad. Dziękuję Wam za to!!! Jedna moja taka prośba, czy w przyszłym roku (bo mam nadzieję, że będę) nie można by było zrobić, chociaż dla wybranych, śpiewu Jutrzni i Komplety. Teksty zawsze są w śpiewniku, ale ich za bardzo nie używamy a szkoda
pozdrawiam
_________________
... moja wędrówka pełna nadziei...

[Matitiahu]

[Bartek Wojarski]

[Bartek Wojarski]

Po chwili stwierdziłem ,że chyba źle zrozumiałem o co chodzi cytowanej przeze mnie w poprzedni poście osobie. A mianowicie chyba chodziło o to ,że inni spali koedukacyjnie i w ten sposób siali zgorszenie ,tak? Jeśli tak to mam kilka pytań :
1.Ciekawe jak Frankowie mieli tego pilnować , chodzić po namiotach co noc i sprawdzać?? (chyba nie powiesz mi ,że jeśli ktoś się zarejestrował ,że mieszka z kimś tam to nie da rady naprawdę mieszkać z kim innym...)
2.Co to dla Ciebie za problem? Co Cię to obchodzi kto z kim mieszka i co robi? Patrz na siebie zamiast szukać "drzazgi w oku bliźniego"...
3.Nie można kogoś na siłę zmuszać ,żeby nie mieszkał koedukacyjnie, można próbować przekonać ,ale nic na siłę to jest najgorszy sposób!! Czyż nie?

Pozdrawiam
_________________
Jestem Katolikiem,Polakiem i Konserwatystą i jestem z siebie dumny - Bartek Wojarski

[karolina87f]

Franki nie mogą takich rzeczy dopingować!!!! bez przesady!!! tak patrz punkt 1 patrz na siebie!!! ale jak coś nie tak zauważy się ze się dzieje to my tez mamy prawo zareagować a nie tylko biadolić ze coś tam i coś tam.... trzeba pomoc!
wystarczy że mieli na głowie osoby pod wpływem alkoholu ... Tatko Piotr ma do nas zaufanie... i dlatego nie nadużywajmy tego wotum! Koedukacyjne noclegi????????? ale przecież brat np z siostrą mogą mieszkać w jednym namiocie!

p.s ciesze się że właśnie na fsm-ie zaczęła się moja przygoda z honorowym krwiodawcą :)ciesze się ze był dzień ze św. Maksem każdy punkt i ogólnie wszystko było perfekcyjne!!!!
_________________
"...Nie uciekaj w pustkę serca,
otwórz bramy czeka Ktoś...
(...)..On Cię woła szumem wiatru..."

[Estera]

Pokój i dobro. Ja na franciszkańskiego świętego lub błogosławionego proponuję o. Wenantego Katarzyńca, o którym Tata Piotr mówił w sobote, chociaż on nie jest jeszcze błogosławiony, ale żył na Kalwarii i tam umarł. / Urodził się w Obydowie koło Lwowa, w ubogiej rodzinie, i nosił imię Józef. Od dzieciństwa odznaczał się zamiłowaniem do modlitwy i skupienia. Był cichy, skromny i zamknięty w sobie. Według woli rodziców przygotowywał się do pracy nauczyciela, jednak środki na utrzymanie i naukę musiał zapewniać sobie sam. Mimo sprzeciwu rodziców trwał w postanowieniu podjęcia kapłaństwa. W 1907 r. zgłosił się do klasztoru braci konwentualnych, ale przyjęto go dopiero w rok później. Swoje powołanie musiał ochronić przed gwałtownymi pokusami i ciemnością duchową. Wytrwał dzięki wierności modlitwie, sakramentom pokuty i Eucharystii, starannej i uważnej lekturze świętych autorów. Ta próba umocniła w nim równowagę duchową, prostotę, serdeczność, zamiłowanie do adoracji Najświętszego Sakramentu, cześć dla Maryi Dziewicy.
W 1914 r. przyjął święcenia kapłańskie. Skierowany do Czyżek posługiwał także żołnierzom I Wojny. W tym samym roku wybrano go na mistrza nowicjuszy we Lwowie, gdzie pracę formacyjną połączył z intensywną posługą duszpasterską i osobistą ascezą. Czas wojny, braki żywności i opału, sprawiły, że jego zdrowie podupadło: od 1917 r. pojawiły się początki gruźlicy. W 1919 roku został przyjacielem młodszego od siebie o kilka lat Maksymiliana Marii, którego gorąco popierał w rozwijaniu dzieła "Rycerstwa Niepokalanej". Mimo prób leczenia zmarł w Kalwarii Pacławskiej 31 marca 1921 r.
Św. Maksymilian pisał o nim: "Nie silił się na rzeczy nadzwyczajne, ale zwyczajne czynił nadzwyczajnie". W roku 1949 rozpoczęto proces informacyjny

[Estera]

PAX! Mam jeszcze propozycje filmu na FSM jeżeli to możliwe chciałabym by fsm-owicze go zobaczyli.
BANDYTA: Brute (TIL SCHWEIGER) -brutalny, szorstki recydywista, pół Anglik, pół Polak zostaje zesłany w ramach resocjalizacji do dziecięcego szpitala w Rumunii, którym zarządza ordynator Sincai (PETE POSTLETHWAITE). Trafia do przedsionka piekła. Niemal każdego dnia szpitalna furmanka wywozi trumnę z ciałem zmarłego dziecka. Pielęgniarka Mara (POLLY WALKER) dwoi się i troi, żeby ulżyć swoim małym podopiecznym w ich nieszczęściu. Chirurg Babits (JOHN HURT), zmuszony do wykonywania swoich obowiązków w okropnych warunkach i często przez to bezsilny wobec śmierci, topi stresy w alkoholu. Brute staje twarzą w twarz z przerażającą prawdą: jedynym ratunkiem dla dzieci jest sprzedawanie ich rodzinom zastępczym z Zachodu. Uzyskane w ten sposób pieniądze pozwalają przetrwać pozostałym pacjentom szpitala.

Tymczasem w bohaterze zakochuje się dwunastoletnia, chora Cyganka, Elena (IDA JABŁOŃSKA). Dziewczynka nie ma żadnych szans na przeżycie, wszystko co można dla niej zrobić to udawać odwzajemnienie miłości. Brute, ulegając namowom Mary ( jest zakochany), podejmuje tę grę, która z czasem przestaje być grą. Bandycie nieobojętne stają się też losy dwóch chłopców - Jorgu (WOJCIECH BRZEZIŃSKI) i Moscu (BARTEK PIENIĄŻEK). On sam powoli staje się innym człowiekiem. Nie wykorzystuje danej mu szansy powrotu do domu - już nie z przymusu, ale z własnego wyboru postanawia rozprawić się ze złem, które trawi szpital, zwłaszcza, że miejsce to stanowi także punkt przerzutowy w przemycie broni. Ten zapomniany zakątek świata, podobnie jak wiele podobnych mu w tej części Europy, jest nasycony splotem tragicznych paradoksów. Jeden z nich dotyczy bezpośrednio bohatera: jeśli Brute zabije człowieka, który nielegalnymi metodami utrzymuje szpital, skaże tę "lecznicę" i jej pacjentów na zagładę. Musi jednak dokonać wyboru - najtrudniejszego w swoim życiu. To tylko taka propozycja, ale film jest naprawde dobry. Pozdrawiam Tatusiu.

[Estera]

I mam jeszcze pytanie jaki tytuł ma piosenka, którą nazwaliśmy Belgijką?

[Damianv3]

Na kalwarii było świetnie nie myślałem że tak bardzo mi się tam spodoba. ;]

[Ritka]

[Estera]

A oto piosenka, myślę,że wszyscy FSM-owicze się ze mną zgodzą w sam raz dla Taty Piotra:

Nie boję się gdy ciemno jest

ojciec za rękę prowadzi mnie /x2

dziękuję ci Tato za wszystko co robisz,
że bawisz się ze mną na rękach mnie nosisz
dziękuję ci Tato i wiem to na pewno

przez cały dzień czuwasz nade mną


nie boję się ...

czasem się martwię czegoś nie umiem
ty mnie pocieszasz i mnie rozumiesz
śmieję się głośno kiedy żartujesz
bardzo cię kocham i potrzebuję

nie boję się ..

nasz Ojciec mieszka w niebie
kocha mnie i ciebie
on nas kocha kocha mnie i ciebie

nie boję się ...

sanki są w zimie rower jest w lato
mama to nie jest to samo co tato

nie boję się ..