Niedziela Zmartwychwstania Pańskiego jest obchodem ruchomym. Wyznacza się ją na pierwszą niedzielę po pierwszej wiosennej pełni księżyca (która przypada około 21 marca). Stanowi ona pierwszą Niedzielę Wielkanocną. Przez kolejnych 8 dni trwa oktawa uroczystości Zmartwychwstania (oktawa jest skrótem łacińskiego wyrażenia "dies octava", czyli "dzień ósmy". Jest to przedłużenie obchodów uroczystości roku liturgicznego na cały tydzień.

Po reformie liturgicznej, która dokonała się w 1969 r., z wielu oktaw obchodzonych w Kościele, pozostały tylko dwie: Bożego Narodzenia i Wielkanocy). Oktawa wielkanocna jest najstarszym tego typu obchodem liturgicznym, znanym już w III wieku, zaś oktawa Bożego Narodzenia pojawiła się w wieku VII. Ostatnim dniem oktawy wielkanocnej jest II Niedziela Wielkanocna, czyli Niedziela Miłosierdzia Bożego. Dni oktawy mają rangę uroczystości Pańskich.
Przez 50 dni po uroczystości Zmartwychwstania trwa Okres Wielkanocny, w którym Kościół raduje się ze zwycięstwa Chrystusa nad śmiercią. W kościele obok ołtarza stoi paschał, baranek wielkanocny, figura Jezusa Zmartwychwstałego oraz krzyż z czerwoną stułą.
Czterdziestego dnia po Zmartwychwstaniu Pańskim, zawsze w czwartek, obchodzi się uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego. W Polsce od 2003 r. jest ona przeniesiona na następującą po tym czwartku niedzielę, a więc na VII Niedzielę Wielkanocną. Wniebowstąpienie jest dniem królewskiej intronizacji Chrystusa, tryumfem, jaki gotuje swojemu Synowi Ojciec Niebieski. Wkroczenie Jezusa do nieba jest szczególne. Chrystus wkracza jako Mesjasz złączony z całym swoim dziełem, ze swoją misją, której Wniebowstąpienie jest zakończeniem. W Piśmie świętym czytamy, że misja kończy się, gdy wysłani wracają do wysyłającego. Tak też jest w przypadku Jezusa, wraca po skończonej misji do Ojca. Misterium Wniebowstąpienia utwierdza misję chrześcijanina w świecie. Ukazuje ostateczny sens pracy i ludzkich wysiłków. Dynamiczna obecność chrześcijan w świecie powinna być inspirowana i kierowana Wniebowstąpieniem. To misterium nie każe odrywać oczu od ziemi, lecz czynić sobie poddaną z wizją Wniebowstąpienia.
Dni powszednie po tej uroczystości aż do następnej soboty włącznie stanowią czas przygotowania i oczekiwania na Uroczystość Zesłania Ducha Świętego (Pięćdziesiątnica), która kończy Okres Wielkanocny.
Dni powszednie od poniedziałku po II Niedzieli Wielkanocnej do soboty przed uroczystością Zesłania Ducha Świętego włącznie przyjmują wszystkie obchody liturgiczne wyższej rangi (wspomnienia dowolne i obowiązkowe, święta i uroczystości). W ciągu tych 50 dni radości przypada wiele ważnych świąt i uroczystości min. 23 kwietnia uroczystość św. Wojciecha, biskupa i męczennika, głównego patrona Polski; 25 kwietnia święto św. Marka, Ewangelisty; 3 maja uroczystość Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski, głównej patronki Polski itd.
Gdy kończy się Okres Wielkanocny zaczyna się Okres Zwykły, podczas którego obchodzi się misterium Chrystusa w jego pełni, zwłaszcza w niedziele.

- br. Krystian